Archive for May, 2006

Het is pluizig en het is blauw. Het is fijn. Het is lief. Het is een nieuwe weblog. Kijk maar!

Thuiskomen na een avondje werken in Vera betekent in deze tijd van ‘t jaar: naar huis fietsen en thuiskomen bij daglicht. Voeg daaraan toe het fluiten van de vogels en je hebt eigenlijk al geen zin meer om nog je bed in te duiken. Maar ja. Dan krijg je weer van die toestanden met slaapgebrek enzo. Toch maar doen dan.

Ja mensen, de site is nog steeds niet af, heel vervelend. Vandaar hier maar weer even een aankondiging. Vanavond om 22:30 uur spelen we op het flatfeest van studentenflat Selwerd 2 hier in Groningen.
Afgelopen dinsdag hebben we ook gespeeld, waarvan hierboven een foto (genomen bij de soundcheck) van Martijn. Laat ik daarover niet meer zeggen dan dat jullie ons vanavond wél kunnen zien zoals we bedoeld zijn.

Vroeger was het nog Audioscrobbler, tegenwoordig noemen we het Last.fm. In het kader van de frisse start ook deze jongens maar weer eens een kans gegeven. Op dit moment werkt het in ieder geval!
(Het feit dat het een jaar geleden is dat ik die vorige post plaatste en daarin ook nog eens zei dat ik over een jaartje (ofzo) nog eens zou kijken is stom toeval…)

En dan vraagt de oplettende lezer zich natuurlijk af waarom ik nog zo laat op ben. Wel, ik vond dat m’n computer wel eens een opruimbeurt kon gebruiken. Een frisse installatie dus. En als ik eenmaal ergens mee begonnen ben, wil ik het graag afmaken. Af is het nu nog niet, maar ik kan al wel weer loggen. Daar ging het me even om. Taak volbracht, nu naar bed.

Met pijn in het hart doe ik afstand van de voor mij de laatste jaren zo kenmerkende rode stappers. Na het nemen van de foto heb ik ze naar hun laatste rustplaats gebracht, de afvalcontainer. Maar hun vervangers mogen er vooralsnog zijn. Dat ze me maar lang mogen dragen.

Vijf minuten lopen vanuit het gisteren erg luidruchtige stadspark loop je tegen dit plaatje van verstilde schoonheid aan. Gewoon, middenin een woonwijk. Groningen is zo’n gekke stad nog niet.

Ik kook nooit. Ik kook af en toe. Ik kook regelmatig. Dat is zo’n beetje de lijn die zich aftekent bij mij. Iedere keer als je dan bezig bent denk je: “Een vergiet zou nu best handig zijn.” En dan vergeet je het weer. Ik lijk wel een vergiet! (HAHAHA!) Maar Peter gaf mij van de week de tip om het op te schrijven. Ziehier het resultaat.

De jongens van Pearl Jam zagen er wel eens beter uit. Maar ja. Ze worden natuurlijk ook een dagje ouder. Zojuist in een opwelling even langs de Plato gefietst en met deze achtste plaat van de ooit-grungers uit Seattle naar buiten gekomen. Dit is zo’n band waarvan je gewoon blindelings hun nieuwe album koopt. Eens zien of deze het weer waard is.