Peter deed deze test en als muzikant wilde ik natuurlijk weten of ik zoiets nou beter doe. Nou ja. Ietsje beter dus, maar niet perfect.
You scored 26/30 and 29/30.
A score of 30 is a perfect score; if you were randomly guessing you would get a score of around 15. Most people score somewhere in between.
Meesterlijke Jiskefetsketch.
Haldern Pop was weer fijn. In tegenstelling tot vorig jaar was Annemarie ook mee, dus nu was het niet meer eenzaam in mijn tent! En dat is fijn. En verder? Nou, het was mooi weer. Geen druppel regen gehad. Vanaf vrijdag was het zelfs bloedheet. Dus wat deden we voornamelijk op dit muziekfestival? Zwemmen en in de schaduw liggen. Het meertje is dit jaar lang geen goed bewaard geheim meer. Het lijkt de Hoornse plas soms wel. Maar ach, het water is nog even fris als vorig jaar.
En hoe was de muziek dan? Nou, Grand Island, de band die ik veelbelovend vond op opnames, klonk geweldig – in de twee nummers die ik gehoord heb. Two Gallants zag er weer leuk uit – op het videoscherm buiten de tent waar we in de rij stonden. An Pierlé was lief op ‘r zitbal. Mocht nog wel iets feller. Maar wie weet miste ik wel wat omdat ik vanaf de zijkant keek. Brakes was leuk. Cheney blijft geniaal. "Cheney Cheney Cheney – stop being such a dick". Ripchord was een bijzonder aangenaam overkomend bandje met doodgewone Britse songs. Maar wel positief. Leuk. Gabriel Rios blijft van het soort dat me de kriebels geeft (Spaanse macho-typetjes: ze lijken homo maar dat is gewoon hun manier van hetero zijn – jawel ik ben bi maar ik mag dat vinden, vind ik). Maar damn, hij had één nummer dat ik geweldig vond. Die ga ik nog opzoeken. The Magic Numbers waren nog steeds The Magic Numbers, en dat doet me niks. Serena Maneesh was vaaaaaaaaaaaaaag. Dat kan ik doorgaans wel waarderen maar het schijnt dat ze nogal wat ‘sick stuff going on’ hadden waardoor deze vaagheid zelfs mij niet kon bereiken. Ik heb ze trouwens niet gezien, want ik lag in de schaduw en de geluidstoren stond in de weg. Friska Viljor heb ik ook niet gezien, maar die klonk best leuk. Voxtrot was een bandje dat Amerikaans was, maar de bassist had een Paul McCartney-bas en hij leek op Paul McCartney toen ie in de Beatles zat. Maar hij was wel rechts. Ja leuk. Johnossi was niet zo volwassen. Leuke liedjes, maar moet je nou echt ‘fucking’ in iedere zin zeggen? De zanger was sowieso niet zo vrolijk, maar toen ie een hoop herrie wou maken en z’n gitaarsnoer eruit sprong, was ie pas goed pissed. Zijn laatste woord was ‘fuck’ waarna hij het podium stampvoetend verliet. Nou ja, da’s best lachen vind ik dan. Hihi. Lonely Dear’s laatste akkoorden waren briljant. Die moet ik gaan luisteren. Zeker. The Drones maken het soort muziek waarop ik uit mijn dak ga. Maar ik zat moe in een hoekje. Desalniettemin het beste optreden van mijn Haldern.
Ik weet niet precies waar het aan ligt, maar ik heb geen enkele band echt belééfd op dit festival. Wat ik veel meer heb beleefd is het samenzijn met vrienden en vriendin en het mooie weer, het fietsen van en naar Nederland, de broodjes bij de plaatselijke bakker en de gesprekken met Duitsers die wel Nederlands kunnen maar het niet willen spreken of bijna accentloos Nederlands spreken maar zich verontschuldigen dat ze geen Nederlander zijn. Het was bere-gezellig. Bruine berengezellig.